O θάνατος της μοιραίας γυναίκας

   Είναι επίσημο λοιπόν! Η μοιραία γυναίκα του φιλμ-νουάρ με την υπέρμετρη σεξουαλικότητα και τα σαγηνευτικά μάτια έχει επισήμως πεθάνει. Θρηνήστε λοιπόν κυρίες και κύριοι: εξελισσόμαστε. Το παρατηρητικό μάτι υποφέρει.

  Ήρθε λοιπόν η Παρασκευή ως αναμενόταν, τα σαρκοβόρα φόρεσαν τα καλά τους και βγήκαν στο καθιερωμένο κυνήγι. Έτσι και εγώ, μασκαρεύτηκα με το καινούργιο μου ble electric φόρεμα- σωστό δόλωμα- και βγήκα στη γύρα. Πλήρης αποτυχία η βραδιά μια και τα ψάρια αποδείχθηκαν μάλλον ατροφικά, αποφάσισα γενναία να το παίξω «Μεγάλος Αδερφός».

  Θηράματα και κυνηγοί, ανεξάρτητος φύλου παραδοσιακά στο παιχνίδι. Το παιχνίδι βλέπετε ποτέ δεν αλλάζει, οι μέθοδοι αλλάζουν. Τα θηράματα γίνονται κυνηγοί και τούμπαλιν, πιστοί θαμώνες στου Διόνυσου το κουτούκι. Πιστός θαμώνας εννοείται και ‘γώ.

   Κι όμως η ικανότητα μου για αναλυτική παρατήρηση, ( η αρχή της γνώσης όπως πάντα λέω) ξεχασμένη από καιρό μου επιφύλασσε κάποιες δυσάρεστες εκπλήξεις, μου φανέρωσε το νέο πρόσωπο της εξέλιξης:

Εκπληκτικά καλοφτιαγμένες γυναίκες να «πουλούν» σχεδόν… πορνογραφικά την σεξουαλικότητα τους με αντάλλαγμα ένα αντρικό βλέμμα και ίσως μια καλά σχεδιασμένη τετ α τετ εξέλιξη και κουστουμαρισμένοι άντρες να κρυφογελούν σίγουροι για την «ικανοποιητική» συνέχεια του… σε ανοικτό μέτωπο φλερτ.

  Πλέον λοιπόν τα χαρτιά παίζονται ανοιχτά; Οι γυναίκες προτιμούν τις ικανοποιήσεις της στιγμής και το δείχνουν;  Και μετά; Μετά αναρωτιόμαστε που μας αποκαλούν π…. εύκολες και εμείς μ…. γουρούνια που το έχουν διαπιστώσει.

  Όχι λοιπόν το αρνιούμαι. Η αλήθεια είναι ότι και τα δύο φύλα αναζητούν τον έρωτα, τον ρομαντισμό, την ζεστασιά μιας αγκαλιάς σε μια δύσκολη στιγμή και ένα σωρό από άλλες αναχρονιστικές ιδέες τραγουδημένες από την φωνή του Frank Sinatra.  

   Μην με παρεξηγήσετε! Δεν είμαι οπισθοδρομική. Αντιθέτως! Εμπρός στην εξέλιξη. Εμπρός στην διεκδίκηση ίσων ευκαιριών στην ικανοποίηση. Αλλά ρε κορίτσια λίγη αξιοπρέπεια δεν έχει βλάψει ποτέ κανένα. Γι’ αυτό λέω: Εμπρός στην διεκδίκηση του σεβασμού.

    Η αλήθεια είναι ότι το αντίθετο φύλο ήταν και θα είναι πάντα αδύναμο μπροστά στην γοητεία μιας δυνατής γυναίκας που να ξέρει να χρησιμοποιεί την σεξουαλικότητα της σωστά και στις σωστές περιπτώσεις. Πνίγεται στην υπερδοσολογία ενώ εθίζεται στην σταδιακή εμφάνιση της.

 Φέρτε μια στιγμή στο μυαλό σας τις γυναίκες του κλασσικού χολιγουντιανού σινεμά.. Δημιουργημένες σε μια φαλλοκρατική κοινωνία κυρίως από άντρες που σκόπευαν να δημιουργήσουν τις ιδανικές γυναίκες όπως τις φαντάζονταν για να ικανοποιήσουν τις ορέξεις του σκοποφιλικού θεατή. Οι ιδανικές γυναίκες: δυναμικές σαγηνευτικές μορφές με απροσδιόριστη εξουσία στο δυνατό φύλο.

 Είναι πραγματικά αναγκαίο αναρωτιέμαι το θηλυκό να υποβιβάζει το νοητικό της επίπεδο προκειμένου να λάβει τη σύντομη προσοχή ενός αρσενικού; Είναι, συνεχίζω, μοναδική επιβράβευση της γυναικείας γοητείας και μοναδικότητας μια πρόστυχη ματιά; Για μια τέτοια ματιά αξίζει να τεμαχιζόμαστε και να μασκαρευόμαστε όταν δεν είναι ουσιαστική ανάγκη; Αυτό είχαν αλήθεια στο μυαλό τους οι θρυλικοί δημιουργοί όταν έφτιαχναν την ιδανική γυναίκα; Την ιδανική γυναίκα που θα μπορούσε να είναι στη σύγχρονη μα τόσο πρωτόγονη εποχή μας οποιαδήποτε από εμάς.

 

  

H Rita Hayworth ως Gilda (1946)